Magnesy neodymowe są klasyfikowane nie tylko według siły (od N35 do N52), ale także według tego, ile ciepła mogą znieść, zanim utracą namagnesowanie. W zastosowaniach silnikowych o wyborze często decyduje klasa temperaturowa, a nie sama siła odrywania.
Standardowe a gatunki SH, UH i EH
Standardowy magnes N42 jest przeznaczony do pracy ciągłej do około 80°C. Gdy temperatura wewnątrz silnika regularnie to przekracza — co jest częste w napędach przemysłowych, siłownikach samochodowych i serwosilnikach stale obciążonych — magnes wymaga wyższej klasy temperaturowej: SH (150°C), UH (180°C) lub EH (200°C).
Zastosowanie gatunku o zbyt niskiej klasie w gorącym silniku nie tylko zmniejsza moc, ale z czasem może powodować częściowe, trwałe rozmagnesowanie, które jest kosztowne w diagnostyce po fakcie.
Praktyczna zasada
Przy doborze magnesów do nowej konstrukcji silnika zawsze należy sprawdzić spodziewaną temperaturę pracy magnesu przy pełnym obciążeniu ciągłym (a nie tylko temperaturę otoczenia) i pozostawić zapas bezpieczeństwa co najmniej 20–30°C poniżej znamionowego maksimum gatunku.